على عمران ( ع ) آن بزرگوار دوران ، در اينجا خطابه را از موضع اختصاصى خارج نموده و بموضع عمومى ولوج « 1 » داده و با لحن ايّها الناس از وضع آيندهء بندگان سخن به ميان آورده و فرمود . اگر در زمان فتنه گرفتاريد خدا بشما ظلم نكرده بلكه مىخواهد ، شما را بيازمايد تا مؤمن حقيقى از ظاهرى متمايز گردد .
( 11 ) مردمانا ، مر شما را كردگار مهربان * از ستم مأمون نموده در پناه و در امان
بلكه او از راه انجاز « 2 » و كمال التفات * آزمايش مىنمايد ارجتان را در ثبات
تا تقى يابد ز غير اهل تقوا انفكاك « 3 » * آشكار آيد در ايمانها ، وجوه اشتراك
اين چنين فرموده در قرآن اجلّ قائلين * ما به اهل اين جهان باشيم خير المبتلين « 4 »
قصّهء قوم ثمود و قوم عاد و قوم نوح * عبرتى باشند بر مجموع عالم بالوضوح
ديدهء عبرت چو ما راهست ، ( ناهى ) غم چرا * مردم هشيار را از كسب عبرت رم چرا
پايان خطبهء 102
هامش
( 1 ) داخل شدن
( 2 ) وفا كردن
( 3 ) جدا شدن
( 4 ) سورهء مؤمنون ، آيهء 30