تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
در معضلات دينى به پناهگاه رأى خود مىغلطند و در مبهمات و مشتبهات از انديشهء سست خود يارى مىطلبند .
( 15 ) در تمام معضلات و كلّ احكام خدا * جز به رأى خويش ، بر قومى ندارند اتّكاء تكيه بر انديشه‌هاى سست دارند هر زمان * بر رسول و پيشواى خود ندارند ائتمان در خصوص شرع و كلّ مبهمات علم دين * رأيشان بر رأى هر معصوم گردد جانشين ( در خور احكام دين دارند اعمال نظر * نيست گر چه بابت برهان دينى معتبر ) هر يكى گويا از ايشان هست بر خود پيشوا * همچو در تكليف شرعى ، بىنياز از اوصياء بسته بر خويش از دلائل بندهاى استوار * آنچنان داند كه در تشريع دارد اختيار ( آنچه در انديشهء خود كرده بر آن اعتماد * مىكند با رأى سست خويش بر آن استناد ) ( اعتقادش اينكه هر حكمى كه صادر كرده است * اعتبارا طبق حكم حىّ قادر كرده است ) هر كه بر قاموس « 1 » دين چيزى فزود و كم نمود * پشت او را ( ناهيا ) ، حىّ توانا خم نمود
پايان خطبهء 87
هامش
( 1 ) درياى بزرگ ، و كتاب لغتى