تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
اوصيكم عباد اللّه بتقوى اللّه . . . . ( تقوى خمير مايهء حسنات است و ماحى « 1 » سيّئات ) هيچ عملى بدون تقوى آبستن حقيقت نمىشود :
( 4 ) بر شما متن وصيّت را نگارش مىكنم * جمعتان را جانب تقوى سفارش مىكنم سوى تقواى خدائى كه شما را آفريد * بهر ارشاد شما و ما مثل‌ها گستريد با حكايت از زبان وحى گشته يارتان * تا نباشد سستى و غفلت ميان كارتان مدّت آجالتان « 2 » را هم معيّن كرده است * كسوت شخصيّت و انجاز بر تن كرده است بسط روزى داده و امكان افزون در معاش * ( موجبات راحتى را جمع كرده بر معاش ) جملهء كردارتان را مىنگارد نيك و زشت * اجرتان را نيز خواهد داد دوزخ يا بهشت بر شما بخشيده نعمت ، بىدريغ و بىشمار * بيم‌تان داده است با برهانهاى آشكار در شمار آوردتان در اينجهان پنجروز * ( تا كدامين حق پرستيد و كدامين كينه توز ) صاحب جان شما قبل از تولّد تا ممات * مالك نفس شما و رشتهء عمر و حيات
دنيا محلّ امتحان است و جاى كسب اعمال ، و آخرت مكان رسيدگيست و بازتاب افعال .
( 5 ) مىشود در دار دنيا آزمايش هر كسى * روز محشر ليك خواهد شد به آنها بررسى پس به دنيا دل نبنديد و تمايل ، با هوس * از فراز چشمه ، آب آن گل آلود است و بس ليك ، آن در ديدگاه اهل دنيا دلكش است * ( در نگاه اهل دل اسب چموش و سركش است ) گر چه در ظاهر نمايد دلپسند و دلپذير * اهل خود را مىكشد از اوج انسانى به زير ( اين عجوزه گر چه دل را بر تماشا مىكشد * ليك با غدر و ريا هر روز شوهر مىكشد ) ( 6 ) مىفريبد اهل خود را اين غرور پر هوس * در قبال اين هوس خود نيز نابود است و بس
هامش
( 1 ) ماحى محو كننده ( 2 ) اجلها