خطبهء 82 از بيانات گهربار آن حضرت كه آن را خطبهء ( غراء ) يعنى نورانى مىگويند . و از خطب عجيبهء نهج البلاغه است .
( 1 ) حمد افزون مر خدائى را كه با عزّ و توان * غالب آمد بر تمام كائنات اين جهان
آن خداوندى كه با احسان و جود و فضل خويش * كلّ اشياء را مقارن باد از هر چيز بيش
او همى بخشد به مخلوقات ، سود و نفع را * مىرساند بر جهانى ، خير و نفع شفع « 1 » را
دفع مىدارد بلاهاى بزرگ و سخت را * ( سركشى در سر نبايد قوم و ارون بخت را )
( 2 ) حمد مىگويم مرا او را شامگاه و بامداد * ( از ره ايمان و اذعان و يقين و اعتقاد )
در خصوص روزى افزون و احسان مزيد * ( نعمت بيرون زحدّ و توشهء حبّ حصيد )
دارمش ايمان كه اصل و مبدأ هر چيز اوست * ( علّت نشو و نشور روز رستاخيز اوست )
هستى او بر همه چون روز روشن ، روشن است * ( حكم او در راستاى آفرينش متقن است )
جويم از درگاه والايش طريق راستى * ( با تمام و غايت رحمت بدون كاستى )
من هدايت را از او خواهم چو بر ما رهنماست * ( شاهد اين ادّعايم ، اعتمادم بر خداست )
خواستار يارى از آنم كه جندش غالب است * ( باعث خير است و بر مجموع هستى صاحب است )
( 3 ) من گواهى مىدهم اينكه محمّد ( ص ) عبد اوست * هست او را هم رسول و هم قرين و يار و دوست
سوى خلق خود فرستاده امين و معتمد * تا مگر فرمان و امرش را به اجراء آورد
بين انسانها كند تبليغ حجّت آن عزيز * خلق را آگه كند قبل از وقوع رستخيز
( خلق را ترساند از انواع عصيان و خطا * از عقاب روز حشر و وحشت روز جزا )
هامش
( 1 ) شفع دو ( يعنى انسان نيكوكار با دريافت پاداش اعمال ، باضافهء شفاعت شافعين استحقاق بهشت را مىيابد ) .