و ان كسى را كه هواى زنده ماندن در سر است * خواه و ناخواه عاقبت بر ترك دنيا مضطر است
( پس سزاوار اينكه انسان ديده بندد از جهان * دست بر دارد ز تزوير و ريا و افتتان )
( رو نگرداند ز پيكار و جهاد و كار زار * پند و عبرت گيرد از پيشينيان روزگار )
ناهيا دنيا سراسر پند وعظ و عبرت است * گر كسى را چشم معنى نيست آخر ذلّت است
پايان خطبهء 38