زبان جارى كرده باشند ، همانطور كه مىفرمايد :
إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ
، زمانى كه منافقان نزد تو مىآيند ، مىگويند : شهادت مىدهيم كه تو فرستادهء خدا هستى ، و خدا مىداند كه تو فرستادهء او هستى و خدا شهادت مىدهد كه منافقان دروغ مىگويند . » ( منافقون : 1 . و نيز مىفرمايد :
إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ
، همانا منافقان در قعر دوزخ جاى دارند » ( نساء : 145 ) و مىفرمايد :
اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
، براى آنان استغفار كنى يا نكنى ( تفاوتى نمىكند ) ، اگر براى آنان هفتاد بار استغفار كنى خداوند آنان را نخواهد بخشيد اين به دليل آن است كه آنان به خدا و رسولش كافر شدند و خداوند گروه فاسقان را هدايت نمىكند . » ( توبه : 80 ) آيا مىتوان از اين آيات چشم پوشى كرد و استغفار و طلب آمرزش ادعا شده توسط رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را براى امثال ابو جهل و ابو سفيان و معاويه پذيرفت ؟ آيا مىتوان پذيرفت كسى كه در دل ايمان ندارد ، تنها به دليل بر زبان راندن شهادتين اهل بهشت باشد ؟ افزون بر آيات فوق ، رواياتى نيز وجود دارد كه همه در مقام معرفى و بيان علامات منافق و نيز مذمت آنان است كه به چند مورد از آنها اشاره مىشود :
ابو سعيد خدرى مىگويد : « ما گروه انصار ، منافق را با بغض على بن ابى طالب مىشناختيم » . « 1 » همچنين از ابو ذر غفارى چنين روايت شده است :
« ما منافقان را به تكذيب خدا و پيامبر و تخلف از نماز و بغض و دشمنى على بن ابى طالب مىشناختيم . » « 2 » على بن ابى طلحه نيز مىگويد :
حسن بن على عليه السلام را در مدينه ديديم . معاوية بن حديج نيز با ما بود . به
هامش
( 1 ) . سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 298
( 2 ) . مستدرك حاكم ، ج 3 ، ص 129