حضرت براى جبران كمى حافظه ، دستور نوشتن احاديث را صادر فرمودند .
حال با وجود كثرت چنين رواياتى كه با روش معمول در هر جامعهاى منطبق است و نيز امرى فطرى و عقلايى مىباشد ، آيا مىتوان به چند حديث ساختگى تمسك كرد و يا اين احاديث را به موارد خاص حمل نمود ؟
اگر به كتب حديث مراجعه كنيم ، به احاديث مختلفى كه درباره وجوب طلب دانش ، يا حرمت كتمان دانش ، يا فضيلت حفظ چهل حديث بيان شدهاند رو به رو مىشويم كه احاديث اين بابها نيز مىتواند دليلى بر جواز حفظ و كتابت حديث باشد . در اينجا به نمونههايى از اين احاديث اشاره مىكنيم :
1 . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود :
مثل علم و هدايتى كه من آوردهام ، مثل باران فراوانى است كه بر زمين آمادهاى مىريزد و زمين ، آب را مىگيرد و گياه مىروياند و همين باران به زمين خشكى نيز مىرسد كه آب را نگه مىدارد و مردم از آن مىنوشند و زراعت مىكنند و نفع آن به مردم مىرسد و زمينى نيز هست كه نه آب را نگه مىدارد و نه چيزى مىروياند . علم و هدايت من براى مردم نيز چنين است . عدهاى دين خدا را مىآموزند و هم خودشان سود مىبرند و هم به ديگران سود مىرسانند و مىآموزند و برخى نيز هدايت خدا را نپذيرفته ، رسالت مرا رد مىكنند . « 1 »
2 . انس بن مالك از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چنين روايت مىكند :
هر كس در راه طلب علم حركت كند ، خداوند راه بهشت را براى او هموار مىنمايد و ملائكه بالهاى خود را براى طالب علم مىگسترانند و تمام ساكنان زمين ، حتى ماهيان دريا براى او استغفار مىكنند و برترى عالم بر عابد ، مانند برترى ماه بر ديگر ستارگان است . همانا علما وارثان پيامبرانند و انبيا در هم و دينار به ارث نمىگذارند ، بلكه ميراث
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى ، ج 1 ، ص 28 .