ايشان بيعت گرفت . قرآن كريم نيز به صراحت مسلمانان را به پيروى از اهل بيت فرا مىخواند ، زيرا قرآن خود را مايهء هدايت معرفى كرده و فرموده است :
ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ
، در آن كتاب ترديدى وجود ندارد و براى پرهيزكاران مايهء هدايت است . ( بقره : 2 ) و باز در توصيف خويش مىفرمايد :
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ * فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ * لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
، همانا اين كتاب ، قرآنى بزرگ است * و در كتابى پيچيده قرار دارد * كه هيچ كس جز پاكان آن را لمس نخواهند كرد ( واقعه : 77 تا 79 ) . بنابراين قرآن كتاب هدايتى است كه جز پاكان به عمق آن نمىرسند و جز آنان ، هر كه مىخواهد به عمق قرآن دست يابد ، بايد از اين گروه مدد جويد و از آنان بپرسد ، كه :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
، اگر نمىدانيد ، از آگاهان بپرسيد ( نحل : 43 ) اما اين « مطهّرون » كه « اهل الذكر » مىباشند چه كسانى هستند ؟ خود قرآن ايشان را معرفى نموده ، مىفرمايد :
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
، همانا ارادهء قطعى خداوند بر اين تعلق گرفته است كه از شما اهل بيت ، هر گونه پليدى را بزدايد و شما را به طور كامل پاك نمايد ( احزاب : 33 ) . مفسران شيعه و سنى معتقدند كه اين آيه در وصف خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، يعنى على بن ابى طالب ، فاطمه زهرا و فرزندان معصوم ايشان عليهم السلام نازل گرديده است ، « 1 » پس مىتوان از خود قرآن چنين استنباط كرد كه اهل بيت عليهم السلام ، منبع رسمى تفسير و بيان حقايق قرآن هستند و هيچ گاه از قرآن جدا نخواهند بود و حديث ثقلين نيز كه پيشتر بيان گرديد ، گوياى همين واقعيت است . آرى ، تمسك به قرآن و اهل بيت عليهم السلام ، شاهراه سعادت و تضمين كننده حيات واقعى انسان و جامعه است .
با وجود شفافيت و روشنى هر چه تمامتر اين مطلب ، ما مشاهده مىكنيم كه روند خطرناك جدايى انداختن ميان قرآن و سنت ، با رحلت جانگداز پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم جامه عمل مىپوشد و كسانى كه زخم بدر و خيبر و حنين را بر تن
هامش
( 1 ) . به عنوان نمونه ر . ك . الدر المنثور .