2 سنت از ديدگاه خلفا
آغاز انحراف
همانطور كه در فصل قبل بيان شد ، شيعه معتقد است كه قرآن و سنت دو امانت گران سنگ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشد و هيچ گاه از يك ديگر جدا نخواهند شد . اگر تاريخ اسلام را بررسى كنيم ، خواهيم ديد به همان اندازه كه قرآن مورد اعتماد و سفارش بوده است . مسأله سنت و لزوم پيروى از آن نيز مورد توجه قرار گرفته است . سنت ، به عنوان منبع فهم دين و منبع رسمى تفسير قرآن بارها و بارها در كلام پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم معرفى شده است .
پيامبرى كه به تصريح قرآن كريم ، سخنش در راستاى وحى است « 1 » از همان آغاز علنى شدن دعوت به اسلام ، على بن ابى طالب عليه السلام را به عنوان خليفه برگزيد و در راستاى همان سفارش ، در هر فرصتى دعوت خود به پيروى از او را تجديد كرد تا آنكه در اوج اين خط سير ، در روز مبارك غدير ، رسما ايشان را به عنوان مولا و سرپرست جامعه اسلامى برگزيد و از همگان براى
هامش
( 1 ) .وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى، و او از پيش خود سخن نمىگويد * سخن او جز كلامى كه بر او وحى مىشود نيست . ( نجم : 3 و 4 )