بود كه هيچ گاه ترويج نشد و در دسترس مسلمانان قرار نگرفت و به عبارت بهتر ، خلفا آن را در دسترس قرار ندادند و به اين ترتيب ، حدود 12 سال مردم نسخه رسمى واحدى از كتاب خدا در اختيار نداشتند ، چرا كه حكومت نمىخواست .
به هر جهت سنّيها معتقدند ابو بكر ، خليفه اول پس از آنكه شهادت گروهى از قاريان و حافظان قرآن را در جنگ يمامه مشاهده كرد ، ترسيد و براى حفظ كتاب الهى كه تا آن زمان در سينهها ضبط مىشد ، دستور داد مردم آنچه را كه در خاطر دارند ، به كسانى كه مأمور جمع آورى شده بودند عرضه نمايند تا كتاب خدا براى اولين بار تدوين شود . البته برخى از روايات سنّيها نيز به اين نكته اشاره مىكنند كه اين طرح ، پيشنهاد عمر به ابو بكر بود كه مورد پذيرش قرار گرفت . كسى كه از طرف ابو بكر مأمور شد قرآن را بنويسد ، جوانى به نام « زيد بن ثابت انصارى » بود . محدّث بزرگ سنّيها ، بخارى ، در كتاب خود مىگويد :
زيد بن ثابت انصارى از كسانى بود كه هنگام نزول وحى آن را مىنوشت ( كاتب وحى بود ) . در جنگ يمامه ابو بكر او را احضار كرد و به او گفت : « عمر مىگويد : جنگ شدت گرفته است و ممكن است قاريان قرآن در اين جنگ كشته شوند و مقدار زيادى از قرآن از بين برود ، بنا بر اين بايد قرآن را جمع آورى كنيم تا محفوظ بماند . من نيز به عمر گفتم : اگر جمع آورى قرآن لازم بود ، رسول خدا اين كار را انجام مىداد ، من چگونه كارى را كه آن حضرت انجام نداده بكنم ! ولى سرانجام عمر مرا قانع كرد و حالا من از تو مىخواهم كه اين مسؤوليت مهم را انجام دهى و قرآن را جمع كنى . » عمر نيز نشسته بود و چيزى نمىگفت . ابو بكر دوباره گفت : « زيد ! تو جوانى عاقل و قابل اعتماد هستى و كاتب وحى بودهاى » . زيد گفت : « به خدا قسم اگر جا به جا كردن كوه را به من بسپاريد ، برايم آسانتر از جمع كردن قرآن است !
تدوين القرآن ( تدوين قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص١٣٣