روايت نزول قرآن به هفت حرف و نيز در فتاواى آنان مشاهده مىشود . در روايت آمده است كه شخصى نزد عمر قرآن خواند . عمر به او پرخاش كرد .
وى گفت : « من پيش پيامبر همين گونه خواندم و آن حضرت عكس العملى نشان ندادند . » همگى نزد رسول خدا رفتند و آن حضرت ، قرآن آن شخص را تأييد كردند ، ولى عمر ناراحت شد ، از اين رو حضرت به او فرمودند : « عمر ! قرآن تمامش صحيح است ، به شرط آنكه عذاب به مغفرت و مغفرت به عذاب تبديل نشود . » « 1 »
نيز روايت كردهاند كه جبرئيل به پيامبر عرض كرد : « قرآن را بر هفت حرف بخوان كه تمامى آنها شافى و كافى است ، به شرط آنكه رحمت به عذاب و عذاب به رحمت تبديل نشود ، مانند اينكه بگويى : تعالى ، بيا و أقبل ، بيا و أسرع ، برو ، و أعجل ، با عجله برو و اسرع ، با سرعت برو . « 2 » » و باز در روايتى مىخوانيم كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در پاسخ به اختلاف ابىّ بن كعب و عبد اللّه بن مسعود درباره قرائت قرآن فرمود : « قرآن را مىخواندم . به من گفته شد : بر يك حرف خواندى يا بر دو حرف ؟ ملكى كه با من بود گفت : بر دو حرف . دوباره به من گفتند : بر دو حرف يا سه حرف ؟ آن ملك گفت : بر سه حرف تا آنكه به هفت حرف رسيد كه همه آنها شافى و كافى است ، چه بگويى غفورا رحيما و چه بگويى سميعا عليما ، همه درست است ، زيرا خدا همه اين صفات را دارد ، به شرط آنكه عذاب به رحمت و رحمت به عذاب تبديل نشود . » « 3 »
روايات سنّيها در اين زمينه بسيار زياد است « 4 » و غالبا موثقه يا صحيحه
هامش
( 1 ) . مسند احمد ، ج 4 ، ص 30
( 2 ) . همان ، ج 5 ، ص 41 و 51
( 3 ) . همان ، ص 124
( 4 ) . ر . ك . مجمع الزوائد ، ج 7 ، ص 150 و محمد بن اسماعيل البخارى ، تاريخ كبير ، توفى