تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس به خداوند مشرك شود دوزخ براى او واجب مىشود و هر كس شرك نياورد بهشت براى او لازم مىگردد ؟ امام عليه السّلام فرمودند : اما كسى كه براى خداوند شريك قائل گردد او را شرك واضح گويند و خداوند هم فرموده :
مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ
، و اما اينكه فرموده هر كس مشرك نشود بهشت براى او واجب مىشود اين جا محل نظر است و اين در صورتى است كه نافرمانى خداوند را نكند . 21 - زرارة گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم تفسير آيه شريفه
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ
را پرسيدم فرمودند : يكى از موارد شرك آن است كه مردى به شما مىگويد : به جانت سوگند . 22 - يعقوب بن شعيب گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم معنى آيه شريفه
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ
چيست فرمود : آنها مىگفتند : در هنگام غروب فلان ستاره و يا طلوع فلان ستاره باران خواهد باريد ، و اين عقيده يكى از موارد شرك مىباشد ، و همچنين آنها به كاهنان معتقد بودند . 23 - محمد بن فضيل گويد : امام رضا عليه السّلام در تفسير اين آيه شريفه فرمودند : آن شركى است كه به حد كفر نمىرسد . 24 - زرارة گويد : امام باقر عليه السّلام فرمودند : شرك طاعت آن است كه مردى گويد : اگر فلان كس و خداوند نبودند چنان كارى انجام نمىگرفت و يا اينكه اگر فلان شخص نبود كارم درست نمىشد . 25 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : شرك طاعت آن است كه مردى بگويد : اگر تو نبودى من گرفتار مشكلات مىشدم و مانند اين گونه سخنان . 26 - زرارة گويد : امام باقر عليه السّلام فرمودند : شرك طاعت غير از شرك عبادت است گناهانى كه موجب مىشوند آدمى به جهنم سقوط كند ، شرك طاعت به حساب مىآيند ، آنها از شيطان اطاعت كردند و در طاعت مشرك شدند ، ولى آن طور نبود كه غير خداوند را عبادت كنند و او را پرستش نمايند . 27 - مالك بن عطيه گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : تفسير آيه شريفه
وَ ما يُؤْمِنُ