9 - عبد الحميد بن ابى العلاء گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : شرك از حركت مورچه هم مخفىتر مىباشد ، يكى از موارد شرك دادن انگشترى براى عرض حاجت مىباشد .
10 - عبد الغفار جازى گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردند : آيا كفرى هست كه به حد شرك نرسد فرمودند : كفر خود همان شرك است ، بعد از آن برخاست و وارد مسجد شد و به من فرمودند : مرد خوب آن است كه حديثى را براى رفيقش نقل كند ، او هم حديث را نفهميده رد كند ، اين كفران نعمت هست ولى شرك نيست .
11 - ابن صدقه گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم در باره كفر و شرك كه كدام يك از آنها مقدمترند فرمود : كفر مقدمتر مىباشد ، زيرا ابليس قبل از همه كافر شد و كفرش هم به خاطر شرك نبود ، و او كسى را به عبادت غير خداوند دعوت نكرد ، ولى بعد از آن دعوت كرد و مشرك شد .
12 - محمد بن مسلم گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : تفسير
عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ
چيست فرمود : عتل كسى را گويند كه كفرش بزرگ باشد ، و زنيم هم كسى است كه علنا گناه مىكند و حريص بر گناه مىباشد .
13 - هيثم تميمى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : اى هيثم گروهى در ظاهر ايمان آوردند ولى در باطن كافر بودند و سودى نبردند ، جماعتى بعد از آنها آمدند و به باطن ايمان آوردند و به ظاهر كافر شدند آنها هم سودى نبردند ايمان به ظاهر و باطن بستگى دارد و بدون يكى از آنها سودى ندارد .
14 - موسى بن بكر واسطى گويد : از موسى بن جعفر عليه السّلام سؤال كردم كفر و شرك كداميك بر ديگرى مقدم مىباشند ، امام فرمودند : من تا حال مشاهده نكرده بودم كه تو با مردم مجادله كنى ، گفت : هشام بن حكم به من گفته اين موضوع را از شما سؤال نمايم ، امام فرمود : كفر مقدم است و معنى آن انكار مىباشد خداوند در باره ابليس فرمود :
أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ
.
15 - عبيد بن زراره گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم تفسير آيه شريفه