وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
، چيست فرمودند : واگذاردن اعمالى است كه به آن اقرار كرده است ولى به آن عمل نمىكند .
يكى از آن موارد ترك نماز بدون هيچ عذرى مىباشد ، گويد : عرض كردم گناهان كبيره بزرگترين گناهان هستند ، فرمود : آرى ، گفتم : از ترك نماز هم بزرگتر مىباشند ، فرمود : هر گاه نماز را بدون سبب و عذرى انجام ندهد از گناهان هفتگانه است .
16 - ابان بن عبد الرحمن گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمودند :
نزديكترين چيزى كه آدمى را از اسلام خارج مىكند اين است كه مشاهده كند سخنى بر خلاف حق مىباشد ولى او از آن طرفدارى نمايد و اصرار داشته باشد كه آن خلاف را انجام دهد .
امام عليه السّلام فرمودند : خداوند مىفرمايد :
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
هر كس به ايمان كافر شود كارهايش به او سود نمىدهد ، فرمود : مقصود از كفر به ايمان كسى است كه به اوامر خداوند عمل نمىكند و از آن خوشش نمىآيد .
17 - محمد بن مسلم گويد : امام عليه السّلام فرمودند : تفسير آيه شريفه
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
آن است كه او اعمال دينى را ترك مىگويد تا آنگاه كه به هيچ يك عمل نمىكند ، مانند كسى كه از روى تعمد نماز نمىخواند و به احكام دين بىاعتنائى مىنمايد .
18 - جابر گويد : امام باقر عليه السّلام فرمودند : تفسير آيه شريفه
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
يعنى كسانى كه به ولايت على عليه السّلام كافر شدند در آخرت زيان خواهند كرد و از ايمان خود سودى نخواهند برد .
19 - هارون بن خارجه گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم تفسير آيه شريفه
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
چيست فرمودند : يكى از موارد آن اعمالى است كه به خاطر سختى مورد عمل قرار نمىگيرد آدم راحت طلب بعضى از كارهاى دينى را كه انجام آن زحمت دارد ترك مىكند و به آن اعتنايى ندارد .
20 - زراره گويد : براى امام صادق عليه السّلام نوشتم مردم روايت مىكنند كه رسول