اين عمل مؤمنان موجب مىگردد كه آنان هم به خداى مسلمانان ناسزا نگويند در اين جا مؤمنان بدون اينكه توجه داشته باشند مشرك مىگردند ، و خداوند در قرآن مجيد فرمود :
وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
تا آخر آيه .
4 - ابو الجارود از امام باقر عليه السّلام روايت مىكند آن جناب در تفسير آيه شريفه
اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ
فرمودند اما آنها از مسيح نافرمانى كردند و او را در نفس خود بزرگ شمردند .
آنها گمان كردند كه مسيح خدا و يا فرزند خدا مىباشد ، گروهى از آنها گفتند : او سومى سه نفر مىباشد گروهى هم گفتند : او خودش خدا هست ، اما احبار و راهبان مسيحيت به گفتههاى آنان اعتماد كردند و قائل به آن شدند .
هر چه آن گروه گفتند راهبان هم آن را ترويج كردند ، و عقائد آنها را نشر نمودند ، آنها آن جماعت را براى خود ارباب گرفتند ، و امر خدا و رسول و كتاب خدا را رها ساختند و هر چه احبار و راهبان گفتند به كار بستند و آنها را اطاعت كردند .
5 - فضيل گويد : امام باقر عليه السّلام در تفسير آيه شريفه
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَ هُمْ مُشْرِكُونَ
فرمود : شرك در اطاعت مانند شرك در عبادت نمىباشد ، گناهانى كه مردم مرتكب مىكردند از باب شرك طاعت مىباشد كه در آن از شيطان اطاعت كردند ، و اين شرك عبادت بشمار نمىآيد .
6 - ابو بصير از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند تفسير آيه شريفه
وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا كَلَّا سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا
اين است كه خدايان در روز قيامت با عبادتكنندگان خود به مخالفت بر مىخيزند و از آن برائت مىجويند .
آن بتها و معبودها با مشركان به ضديت بر مىخيزند و از آنها تبرى مىجويند امام عليه السّلام فرمودند : عبادت ركوع و سجود نيست بلكه آن اطاعت از مخلوق در برابر خالق مىباشد ، و هر كس بندهاى را اطاعت كند مانند اين است كه او را عبادت كرده باشد .