تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)ج ٢ — صفحة 354

مساهمون:

ص٣٥٤

او پارچه‌اى به خود مىپيچد و با نانى مختصر قناعت مىكند ، و با چند دانه خرما روز را به سر مىبرد ، او بر الاغ برهنه سوار مىگردد و خندان و جنگجو مىباشد ، شمشيرش را روى شانه‌اش مىگذارد و باكى ندارد از اينكه با كدام شخص برخورد مىكند ، حكومت او به دورترين جاها خواهد رسيد ، اى جماعت عرب با او با شما جنگ خواهيم كرد . اما بعد از اينكه آن پيامبر گرامى مبعوث شد بر او حسد بردند و كافر شدند ، همان گونه كه خداوند فرمود : وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ ، آنها قبل از بعثت مىگفتند ما به وسيله او بر شما پيروز خواهيم شد ، اما بعد از اينكه آمد او را نشناختند و به او كافر شدند . يكى از اقسام كفر ، كفر برائت مىباشد كه خداوند مىفرمايد : ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ ، يعنى گروهى از شما از گروه ديگرى بيزارى مىجويند ، يكى از كفرها ترك اوامر خداوند است ، و خداوند مىفرمايد : وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ ، يعنى كسى كه حج را ترك كند در حالى كه مستطيع باشد كافر است . ديگر از انواع كفر ، كفر نعمت مىباشد خداوند در اين باره مىفرمايد : لِيَبْلُوَنِي أَ أَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ ، يعنى خداوند مرا آزمايش مىكند كه آيا من كفران مىكنم و يا سپاس مىگويم ، هر كس سپاس گويد براى خودش كرده و هر كس كفران نمايد به زيان خود كرده اينها بودند وجوه كفر در كتاب خداوند . 3 - مسعدة بن صدقه گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال شد معنى گفته رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه فرمودند : شرك از حركت يك مورچه روى سنگ سياه در شب تاريك هم مخفىتر است چه معنى دارد . امام عليه السّلام فرمودند : مؤمنان بت‌هاى مشركان را فحش مىدادند ، و در مقابل مشركان هم خداى مؤمنان را ناسزا مىگفتند ، در اينجا خداوند آنها را نهى كردند كه بت‌هاى آنان را فحش ندهند .