اين مقام رسانيده است .
عالم عليه السّلام فرمود : به خداوند سوگند مؤمن به خير دنيا و آخرت نمىرسد مگر اينكه به خداوند حسن ظن داشته باشد و به او اميدوار گردد و خلقش نيكو شود ، و از غيبت كردن مؤمنان دست باز دارد .
به خداوند سوگند پروردگار مؤمنى را عذاب نمىكند در حالى كه توبه و استغفار كرده باشد مگر اينكه به خدا سوء ظن حاصل كند و در اميدوارى به او كوتاهى نمايد ، و بد خلقى كند و از مؤمنان غيبت نمايد .
به خداوند سوگند هر بندهاى كه به خداوند حسن ظن پيدا كند ، خداوند هم به حسن ظن او رفتار خواهد كرد ، زيرا خداوند كريم است و شرم دارد كه حسن ظن و اميد بندهاش را بىاثر سازد ، اكنون به او حسن ظن پيدا كنيد و به طرف او برويد ، خداوند مىفرمايد : كسانى كه به خدا سوء ظن دارند در دام بدى گرفتار خواهند شد .
روايت شده كه داود عليه السّلام گفت : اى خدا به تو ايمان نياورد و عرفان حاصل نكرد آن كس كه به تو حسن ظن ندارد .
روايت شده آخرين شخصى كه به طرف آتش برده مىشود بر مىگردد و مىگويد : بار خدايا من چنين گمانى در باره شما نداشتم ، خداوند مىفرمايد گمانت در باره من چه بود ، مىگويد : من گمان مىكردم شما از گناهان من در مىگذرى و عفوم مىكنى و در بهشت جاى مىدهى .
در اين هنگام خداوند مىفرمايد : اى فرشتگان من به عزّت و جلال و رأفت و مقام خود سوگند ياد مىكنم كه اين بنده يك لحظه هم به من حسن ظن نداشت ، و اگر لحظهاى به من حسن ظن داشت او را از دوزخ نمىترسانيدم ، به او بگوئيد دروغ مىگويد و بعد هم وارد بهشت كنيد .
عالم عليه السّلام فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : متوجه باشيد كه عاملان نبايد به اعمال خود متكى باشند ، آن اعمالى كه براى رسيدن به ثواب و پاداش من انجام مىدهند ، زيرا اگر آنها هر چه كوشش كنند و خود را به زحمت بياندازند نمىتوانند
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٢