توبه كند قبول مىكنم .
39 - امام رضا از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه حسين بن على عليهم السّلام فرمود :
رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : خداوند فرموده : هر مؤمنى كه به جز من مونسى براى خود بگيرد و او را به آرزوهايش نخواهم رسانيد و جامه خوارى را بين مردم به او خواهم پوشانيد .
او را از مقام قرب خود دور خواهم كرد و راهى به من پيدا نخواهد كرد و طرد خواهد گرديد ، كدام كس به من اميدوار شد و از من حوائج خود را طلبيد و از همه جا دل كند و به در خانه من آمد كه من او را از در خانه خود دور كردم و اميد او را بر نياوردم .
40 - امام عليه السّلام فرمود : هر كس مىخواهد قوىترين مردم باشد بايد به خداوند توكل داشته باشد ، از آن حضرت سؤال كردم حد توكل چيست فرمود : آن است كه جز از خداوند از كسى نترسى .
روايت شده كه عزّت و توانگرى در حركت و سير مىباشند و هر گاه به توكل رسيدند و او را دريافتند در آنجا وطن مىنمايند .
عالم عليه السّلام فرمود : توكل بر خداوند درجاتى دارد كه بعضى آنها اين است كه در كارهاى خود به خداوند اطمينان پيدا كنى و هر چه برايت پيش آمد از آن راضى باشى .
روايت شده كه خداوند به داود عليه السّلام وحى كرد و فرمود : اى داود هر بنده از بندگان من كه مرا پناهگاه خود بداند و به من توسل جويد و به مخلوقات من روى نياورد و به آنها چنگ نزند و آنان را پناهگاه خود نگيرد و نيت خود را هم پاك كند ، اگر همه اهل آسمانها و زمين او را آزار و اذيت كنند من راه خروج از آن فتنهها را برايش باز مىكنم .
اما اگر بندهاى از بندگانم به يكى از مخلوقات پناه ببرد ، و او را بر مقدرات خود حاكم گرداند و نيت او نيز بر اينها گواهى دهد همه اسباب و وسائل دنيا را از وى قطع خواهم كرد ، و زمين را زير پايش سست خواهم نمود و باكى نخواهم
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 149
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤٩