حق عبادت را به جاى آورند .
آنها هر چه عبادت كنند باز هم مقصر خواهند بود و به كنه عبادت نخواهند رسيد و به كرامتها و الطاف من دست نخواهند يافت ، آنها بايد به رحمت من اطمينان داشته باشند و به فضل و احسان من اميدوار گردند .
عاملان بايد با حسن ظن به من توجه كنند و مطمئن گردند ، در اين هنگام است كه رحمت من شامل آنها مىگردد و لطف من آنها را فرا مىگيرد ، و رضوان و مغفرت من آنان را مىپوشاند ، من بخشنده و آمرزنده هستم و به همين عنوان نامگذارى شدهام .
از عالم عليه السّلام روايت شده كه فرمود : خداوند به موسى بن عمران عليه السّلام وحى كردند كه دو نفر از بنى اسرائيل را در حبس نگهدارند ، او هم آنها را به زندان انداخت و بعد آزادشان كرد ، موسى به طرف يكى از آنها توجه كرد و ديد مانند نخى باريك كشته است .
موسى از وى پرسيد چرا اين چنين لاغرشدهاى گفت : از خوف خدا لاغر شدهام و بعد به دومى نگاه كرد ديد او هم چنان مانند اول است و تغييرى در آن پيدا نشده است موسى گفت : شما هر دو با هم زندان رفتيد چرا با هم فرق داريد .
مرد دومى گفت : من به خداوند حسن ظن دارم و مىدانستم كه او به بندگان خود محبت مىكند از اين رو در من اثرى نگذاشت ، موسى گفت : بار خدا سخنان هر دو بندهات را شنيدى اينك كدام يك از آنها بهتر هستند ، فرمود : آن كس كه حسن ظن داشت .
عالم عليه السّلام فرمود : خداوند متعال به موسى بن عمران عليه السّلام وحى كرد : اى موسى به بنى اسرائيل بگو من در نزد بندگانى هستم كه به من حسن ظن دارند ، او هر گونه گمانى كه در باره من داشته باشد به آن خواهد رسيد .
41 - امام صادق عليه السّلام فرمود : توكل جامى است كه خداوند آن را پر كرده و مهر بر آن نهاده است ، كسى آن را باز نمىكند و نمىآشامد مگر اينكه بر خدا توكل داشته باشد ، خداوند در قرآن مجيد فرمود : بايد اهل توكل به خداوند توكل داشته
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 153
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٣