همين يكى است كه حالا آوردهايم ، و به كشتن دومى اشاره مى كنى .
سمره گفت : چه عيبى در اين كار است اگر از اهل بهشت بوده به بهشت مى رود و اگر دوزخى بوده به دوزخ مى رود .
و اصل ، وابسته ابو عيينة ، از جعفر بن محمد بن على عليه السّلام از پدرانش نقل مىكند كه مى فرموده است : سمرة بن جندب در نخلستان مردى از انصار يك خرمابن داشت و آن مرد را آزار مى داد . او به پيامبر ( ص ) شكايت برد . رسول خدا به سمره پيام فرستاد و او را خواست و به او فرمود : اين خرمابن خود را به اين مرد به فروش و بهاى آن را بگير . گفت : اين كار را نمى كنم . فرمود : خرمابنى به جاى اين خرما بن خود بگير . گفت : اين كار را هم نمى كنم . فرمود : نخلستانش را بخر . گفت : نمى خرم . فرمود : اين خرمابن را به من واگذار كن و در قبال آن بهشت از تو خواهد بود . گفت : چنين نخواهم كرد . پيامبر ( ص ) به مرد انصارى فرمودند : « برو درخت خرماى او را قطع كن كه او را در آن حقى نيست . » شريك روايت مىكند كه عبد الله بن سعد ، از حجر بن عدى براى ما نقل كرد كه مى گفته است : به مدينه آمدم و كنار ابو هريره نشستم . گفت : از كجايى گفتم : اهل بصرهام .
گفت : سمرة بن جندب در چه حال است گفتم : زنده است . گفت : طول عمر هيچكس به اندازهء طول عمر او براى من خوش نيست . گفتم : براى چه گفت : پيامبر ( ص ) به من و او و حذيفة بن اليمان فرمودند : « آن كس از شما كه ديرتر از دو تن ديگر بميرد در دوزخ است » . حذيفه پيش از ما درگذشت و اكنون من آرزو دارم كه پيش از سمرة درگذرم . گويد : سمره چندان زنده بود تا در شهادت حسين ( ع ) حضور داشت .
احمد بن بشير از مسعر بن كدام نقل مىكند كه مى گفته است سمرة بن جندب هنگام حركت امام حسين ( ع ) به كوفه ، سالار شرطه عبيد الله بن زياد بود و مردم را براى حركت و خروج به جنگ با امام حسين تشويق مى كرد . و از منحرفان از امير المومنين على عليه السّلام و دشمنان او عبد الله بن زبير است كه پيش تر از او نام برديم . على ( ع ) مى فرمود : زبير همواره از ما اهل بيت
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 246
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٤٦