با دلايل و معجزات بجاى خود بر مىگشتند و آن حضرت همچنان در زندان مخالفان بود ! « 1 »
121 - از كتاب « المحتضر » حسنبن سليمان شاگرد شهيد ( رحمةاللَّه عليهما ) آورده است ، مىگويد : نقل كردهاند كه به خطّ مولايمان ابومحمّد عسكرى عليه السلام نوشتهاى به شرح ذيل يافتند : « ما با قدمهاى نبوّت و ولايت به قلّههاى حقايق صعود كرديم - تا آنجا كه فرمود : - و به زودى براى ايشان چشمههاى حيات پس از سالهاى شعلهء آتش به وسيله حرز « الم » و « طه » و سورههاى « طس » ظاهر مىشود . » . « 2 »
122 - ابوجعفر طبرى از معلّىبن محمّدبن عبداللَّه نقل كرده است ، مىگويد :
همين كه سعيد دستور داد ابومحمّد عليه السلام را به كوفه ببرند ، ابوهيثم به آن حضرت نوشت . . . « 3 »
123 - علىّبن محمّد صيمرى مىگويد : بر ابوعبداللَّه احمدبن عبداللَّه وارد شدم در حالى كه نامهاى جلوى او بود ، گفت : اين نامه از ابومحمّد عليه السلام است و در آن آمده است : « بلايى بر اين طاغوت ( زبيربن جعفر ) نازل شده است و او پس از سه روز هلاك مىشود ! » همين كه روز سوم شد او را كشتند . « 4 »
124 - از علىّبن محمّد صيمرى نقل كرده ، مىگويد : ابومحمّد عليه السلام به من نوشت : « به زودى فتنه بر شما سايه مىگسترد ( فراگير مىشود ) از آن
هامش
( 1 ) - بحارالانوار : 5 / 304 .
( 2 ) - همان : 52 / 121 .
( 3 ) - دلائل الامامة : ص 225 . بقيه داستان ، در همين بخش به شمارهء ( 89 و 90 ) گذشت - م .
( 4 ) - همان .