آزاد نكنى تو را سر مىبرم ! اين بار ، هراسناك از خواب بيدار شده و در فكر آزاد كردن تو افتاده ! و خوابيده بار سوم همو بازگشته و گفته است :
به خدا سوگند اگر السّاعه او را آزاد نكنى با همين چاقو تو را سر مىبرم ! گفت : از خواب بيدار شدم و نامه را به تو نوشتم ! ( متوكّل ) گفت : سپس خوابيدم ، ديگر چيزى نديدم ! على ابن جعفر مىگويد : پس از شنيدن ماجرا گفتم : اكنون ، دستور گشودن غل و زنجيرهاى مرا بدهيد ! پس آنها را گشودند و من به ميان خانه و كسانم درآمدم و از ان مال درهمى را نديدم ، سپس متوكّل در روز چهارم شوال سال 247 و بيست و هفتمين سال امامت ابوالحسن عليه السلام كشته شد و مردم با پسرش محمّدبن جعفر منتصر بيعت كردند ! و ماجراى او را با ابوالحسن عليه السلام و با جعفربن محمود مردم نقل مىكردند ، و او شش ماه سلطنت كرد و در ماه ربيع الآخر سال 248 درگذشت و با احمدبن محمّد مستعين پسر معتصم باللَّه بيعت كردند و مدت زمامدارى او چهار سال و يك ماه با درگيرى با گروه معتزله و مبارزهء با ايشان همراه بود و بيشتر روزگار او با فتنه و پيكار بين آنها سپرى شد تا اين كه بر كنار شد و در سال 252 با معتزبن متوكّل بيعت كردند ، مىگويند : نام وى زبير بوده است و اين واقعه در سى و دومين سال امامت ابوالحسن عليه السلام اتفاق افتاد . « 1 »
47 - « 2 » گروهى از مردم اصفهان از جمله ابوالعباس احمدبن نضر و
هامش
( 1 ) - اثبات الوصيه : 232 .
( 2 ) - حديث شماره ( 46 ) از بحارالانوار : 50 / 240 با اندك تفاوتى در همين باب به شماره ( 7 ) از كافى : 1 / 500 نقل شد - م .