جامهاش سرايت كرده ، بپرسم ، با خود گفتم : اگر آن حضرت خود آغاز به پاسخ مسأله را كرد ، امام است !
همين كه نزديك من رسيد ، رو به من كرد و فرمود : « اگر عرق جُنُب در جامه سرايت كند و جنابت وى از حرم باشد ، نماز در آن جامه جايز نيست ولى اگر جنابتش از حلال باشد ، اشكالى ندارد ! » پس از آن ديگر شبههاى در دلم نماند ! « 1 »
26 - از كافور خادم نقل كرده ، مىگويد : امام علي بن محمّد عليهما السلام به من فرمود : « فلان سطل آب را در فلان جا براى من بگذار تا براى نماز تطهير كنم ! » و مرا پى كارى فرستاد ، از آن گفتهء امام عليه السلام فراموش كردم تا اين كه آماده شد تا نماز بخواند ! و آن شب ، شب سردى بود ، آنگاه مرا صدا زد :
فرمود : « اين چيست ؟ مگر تو رسم مرا نمىدانى ، من جز با آب سرد وضو نمىگيرم ، تو آب را گرم كردهاى و داخل سطل ريختهاى ؟ ! » عرض كردم :
به خدا سوگند كه سرورم من نه سطل و نه آب را آنجا گذاشتهام !
فرمود : « سپاس خدا را ، به خدا سوگند كه ما رخصتهاى او را ترك نكرده و لطف او را باز نگرداندهايم ، سپاس خدايى را كه ما را از جمله اهل طاعتش قرار داده است و ما را براى كمك به بندگانش موفق گردانده است وانگهى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم مىفرمايد : همانا خداوند بر كسى كه رخصت او را نپذيرد ، خشم مىورزد ! » . « 2 »
27 - از ابويعقوب نقل كرده است ، مىگويد : محمّدبن فرج را ديدم كه ابوالحسن عليه السلام به وى نگاه دلسوزانه مىكند ! از فرداى آن روز بيمار شد ،
هامش
( 1 ) - مناقب : 2 / 451 .
( 2 ) - همان : 2 / 254 و امالى شيخ : 1 / 304 .