فرمود : « اكنون او زمام حكومت را به دست گرفت ، ابن زيّات « 1 » چه كرد ؟ »
عرض كردم : مردم او را دوست داشتند و فرمان ، فرمان او بود !
فرمود : « بدان كه براى او بد يُمن بود ! » سپس ساكت شد ، آنگاه فرمود :
« بناچار مقدرات الهى و احكام خدا بايد اجرا شود . اى خيران ! واثق مرد و متوكّل به جاى او نشست و ابن زيات نير كشته شد ! » .
گفتم : فدايت شوم چه وقت او را كشتند ؟ فرمود : « شش روز پس از بيرون آمدن تو » . « 2 »
5 - از صالحبن سعيد نقل كرده ، مىگويد : خدمت ابوالحسن عليه السلام رسيدم و عرض كردم فدايت شوم ، در همه كارها مىخواهند نور شما را خاموش كنند و از مقام شما بكاهند تا آنجا كه شما را در اين سراى بدنام ؛ سراى گدايان جا دادند ؟ !
فرمود : « اى پسر سعيد ! تو همين جا باش ! » سپس با دست خود اشاره كرد و فرمود : « نگاه كن ! » نگاه كردم ، بناگاه خود را در ميان باغهاى خرم و فرح بخش ديدم كه در ميان آنها دختران خوشبو و پسركانى همچون مرواريدهاى درخشان و پرندگان و آهوان و رودهاى جارى و خروشان كه چشم را خيره مىكرد و ديدگانم را از كار انداخت ! آنگاه فرمود : « ما هر جا باشيم اينها براى ما آماده است ، ما در سراى گدايان نيستيم ! » . « 3 »
6 - همو از اسحاق بن جلاب نقل كرده است ، مىگويد : براى
هامش
( 1 ) - ابن زيات وزير واثق عباسى بود - م .
( 2 ) - كافى : 1 / 498 .
( 3 ) - همان و بصائر : ص 406 و اختصاص : ص 324 .