فصل چهارم منابع اصلى فلسفهء أبو الحسن عامري
آنچه در اين مبحث در صدد بيان آن هستيم شناخت آن دسته از منابع فلسفهء يوناني ، نو افلاطونى واسلامى وإيراني است كه تأثير آنها در كتابهاى عامري مشهود است .
1 . منابع يوناني : مهمترين منابع يوناني فلسفهء عامري
الف ) أفلاطون . تأثير آثار أفلاطون در فلسفهء عامري به طور عمده در سياست واخلاق است . عامري در السعادة والاسعاد ، مطالب زيادى را از سياست أفلاطون كه به نام جمهوريت معروف است اقتباس كرده وآربرى موارد اين اقتباسات را يك به يك مشخص نموده است . « 1 »
چنين به نظر مىرسد كه ترجمهاى از جمهوريت أفلاطون كه مورد استفادهء عامري بوده ، همان ترجمهاى است كه ابن رشد نيز در شرح خود بر آن كتاب در دست داشته است . « 2 »
هامش
( 1 ) .Arbery , An Arabic Treatise on Politics , p . 12.
( 2 ) . عامري گويد : « أفلاطون گفته است : در بين اعمال ، عملي كه يكى از دو جنس مرد يا زن بدان اختصاص داشته باشد ، وجود ندارد ، زن به طور طبيعي براي همهء كارهايى كه مرد انجام مىدهد شايستگى دارد ، جز آنكه در همهء كارها از مرد ضعيفتر است ، وگاه در بين زنها افرادى يافت مىشوند كه توانايى جنگ ونبرد دارند وگاه افرادى دوستدار حكمت هستند ، وگفته است ، كمتر اتفاق مىافتد كه آنها از پيشهاى منع شوند » . ( السعادة والاسعاد ، ص 338 ) . اين مطلب در شرح ابن رشد بر جمهوريت نيز آمده است . رجوع شود به :Averroes , Averroes Commentary on Plato Republic , edited with an introduction and notes by E . I . J . Rosenthal , Cambridge University Press , 1966 , pp . 164 - 165.