تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
گروهى از اعراب هم مشبهه و براى خداوند قائل به جسميت هستند كه امية بن - ابى الصلت از آن گروه است و هموست كه چنين سروده است : « بر فراز عرش نشسته و پاهاى خود را بر تختى كه براى او منصوب است نهاده است . » بيشتر اعراب بت پرست بوده‌اند . بت ود از قبيله كلب و ساكنان منطقه دومة الجندل بوده است . سواع بت قبيله هذيل است . بت نسر از قبيله حمير و بت يغوث از قبيله همدان و بت لات از قبيله ثقيف طائف و بت عزى از قبيله كنانة و قريش و برخى از شاخه‌هاى قبيله بنى سليم و بت منات از قبايل غسان و ارس و خزرج بوده است . بت هبل كه در پشت كعبه قرار داشته ، ويژهء قريش بوده است و اساف و نائله هم بر كوه صفا و مروه بوده است . ميان اعراب افرادى هم بوده‌اند كه به آيين يهود مايل بوده‌اند كه از جمله ايشان گروهى از خاندان تبع و پادشاهان يمن هستند . گروهى هم مسيحى بوده‌اند و از جمله ايشان بنى تغلب و عبادى ها هستند كه قبيلهء عدى بن زيد بوده‌اند . برخى از عراب هم صابئى بوده و اعتقاد به تأثير ستارگان و افلاك داشته‌اند . اما آن گروه از اعراب كه منكر خدا نبوده‌اند بسيار اندك اند و همانان هستند كه به خداوند اعتقاد داشته و پارسا بوده‌اند و از انجام كارهاى زشت و ناپسند خوددارى مى كرده‌اند و آنان اشخاصى همچون عبد المطلب و پسرانش عبد الله و ابو طالب و زيد بن عمرو بن نفيل و قس بن ساعده ايادى و عامر بن ظرب عدوانى و گروهى ديگرند .

فضل كعبه

در خبر صحيح آمده است كه در آسمان خانه‌يى است كه فرشتگان برگرد آن طواف مى كنند همانگونه كه آدميان گرد كعبه طواف مى كنند و نام آن خانهء ضراح است و كعبه درست و به خط مستقيم زير آن قرار دارد و منظور از بيت المعمور
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 47 | ابن أبي الحديد / محمود مهدوى دامغانى