( 1 : 76 ) از أو ياد كرده است وأو جز تئوفيلى يا تئوفيل پسر توماى حمصى ترساى مارونى ستارهشناس مهدى خليفه ( 158 - 169 ) ومترجم سوفسطيقا « 1 » است كه جاحظ در همان جا پس از وى ياد مىكند .
پس اين بند گويا مىخواهد برساند كه پس از ابن مقفع أبو نوح كاتب نصراني انبارى گويا براي هارون وپس از أو سلم حراني رهبر بيت الحكمة مامونى براي خالد برمكى وپيش از همهء اينها « هيلى ملكانى » اين سه كتاب منطقي را به تازى در آوردهاند « 2 » پس شايد در اين بند ديگر دشوارى وابهامي نمانده باشد .
2 - ابن بهريز أبو سعيد عبد يشوع حبيب بن بهريز رهبر دير ومطران حران وموصل ( 800 - 860 ) كه جاحظ در الحيوان ( 1 : 76 ) أو را در شمار مترجمان آورده است وشايد أبو فروه كه راغب أصفهاني مىنويسد همو باشد .
أو اين رساله را براي مأمون ( 198 - 201 ) ساخته است وگويا مانند تقاسيم ايساغوجى وقاطيغورياس الينوس اسكندرانى باشد كه ابن - الخمار آن را شرح كرده است ( ابن أبي اصيبعه 1 : 323 ) ابن النديم ( ص 26 ) مىنويسد كه عبد يشوع بن بهريز حاكم ومفتى ترسايان بوده است . باز مىنويسد ( ص 304 ) كه حبيب بن بهريز مطران موصل براي مأمون چند كتاب تفسير كرده است وأو باز ( ص 309 ) ابن بهريز را از كساني مىشمارد كه از قاطيغورياس وباريأرميناس گزين كردهاند .
لويس شيخو يسوعى در المخطوطات العربية لكتبة النصرانية ( ص 23 ) از عبد يشوع نسطورى ياد كرده است .
هامش
( 1 ) ابن النديم 304 و 305 و 310 - تراث ص 104 و 113 تا 118 .
( 2 ) التراث اليوناني بدوي 113 - 118 ، دربارهء هنر شعر افنان ص 51