نمىكنم . خداى عزّوجلّ فرمود : مگر تو از من درخواست نكردى و من اجابت كردم و اينك من از تو مىخواهم ، تا از من درخواست كنى چرا خواستهء مرا اجابت نمىكنى ؟ !
باز ادريس عليه السلام عرضه داشت : خداوندا ! من اين درخواست را از درگاه تو نمىكنم . پس خداى تعالى به آن فرشته كه هر شامگاه غذاى ادريس عليه السلام را مىبرد فرمان داد كه از بردن غذا براى او خوددارى كند ، و غذا نبرد ، پس چون آن روز شب شد غذايش نيامد ، غمگين و گرسنه شد و تحمل كرد .
چون شب دوم رسيد ، غذايش نيامد ، غم و اندوه و گرسنگيش شدت يافت ، و چون شب سومين روز فرا رسيد ، غذايش نيامد ، بىتابى و گرسنگى و اندوهش شديد و كاسهء صبرش لبريز گشت ! پس فرياد برآورد : پروردگارا پيش از اين كه قبض روحم كنى ؛ روزى مرا بريدى !
خداى عزّوجلّ وحى كرد : اى ادريس سه شبانه روز غذاى تو را باز داشتم بىتاب شدى ! ولى گرسنگى و درماندگى مردم شهر را در طول بيست سال را از ياد بردى ! وانگهى من از تو راجع به درماندگى آنها و رحمتم نسبت به ايشان خواستم كه از درگاه ما درخواست كنى تا آسمان بر ايشان ببارد ، درخواست نكردى و از درخواست از من دربارهء ايشان بخل ورزيدى ، از اين رو تو را به گرسنگى ادب كردم ، در نتيجه صبر تو كم شد و بىتابى و زاريت آشكار گرديد ، بنابراين از موضعى كه دارى فرود آى و به دنبال معاش خود برو و تو را در طلب روزى به راه چارهء خودت واگذاشتم !
اين بود كه ادريس عليه السلام به خاطر رفع گرسنگى براى به دست آوردن
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 333
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٣٣٣