فرمود : « چند روزى نمىگذرد كه او زمام امور را به دست مىگيرد و همهء گردنكشان را مطيع خود مىسازد ، مالك شرق و غرب عالم مىشود ، عمر سلطنتش طولانى مىشود ، به حدى از گنجهاى ثروت فراهم مىآورد كه هيچ كس پيش از او فراهم نكرده است . » .
داوود پس از شنيدن سخنان امام عليه السلام برخاست و رفت و ماجرا را به اطلاع دوانيقى رساند ، دوانيقى به سمت امام عليه السلام آمد و گفت : چيزى جز احترام شما مانع نشستن من در نزد شما نبود ، اين خبر چه بود كه داوود به من گفت ؟ فرمود : « آن حتمى است » پرسيد : سلطنت ما پيش از سلطنت شماست ؟ امام عليه السلام فرمود : « آرى » پرسيد : آيا كسى از فرزندان من پس از من به سلطنت مىرسد ؟ فرمود : « آرى » پرسيد : مدت حكومت بنى اميّه بيشتر است يا حكومت ما بيشتر خواهد بود ؟ فرمود : « مدّت حكومت شما طولانىتر است ، و پسر بچههاى شما اين سلطنت را بمانند توپ از يكديگر مىربايند و بازيچه قرار مىدهند ، همان طورى كه با توپ بازى مىكنند ، اين عهدى است از پدرم به من . » همين كه دوانيقى به سلطنت رسيد ، از سخن امام باقر عليه السلام يادش آمد و تعجّب كرد ! « 1 »
69 - از جمله ، روايت از ابوبصير است مىگويد : روزى از امام باقر عليه السلام پرسيدم : شما ذريهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم هستيد ؟ فرمود : « آرى » گفتم : و رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نيز وارث همه پيامبران است ؟ فرمود : « آرى وارث تمام علوم پيامبران است » پرسيدم : شما تمام علم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را به ارث بردهايد ؟ فرمود : « آرى » گفتم : شما مىتوانيد مردگان را زنده كنيد و كور
هامش
( 1 ) - كشف الغمّه : 2 / 142 .