بارى سوگند به عزّتت كه اگر مرا از درگاهت برانى هرگز به جاى ديگر نخواهم رفت و از تملّق و التماس از تو دست برنخواهم داشت ! چرا كه قلبم آگاه و بر كرم و رحمت بىانتهايت گواه است ! آرى بنده جز درگاه مولايش كجا رود و مخلوق بجز به سوى خالقش به كه پناه ببرد ؟ !
خداى من ! اگر گردنم را به زنجيرهاى قهرت ببندى و عطايت را از من در بين همه منع كنى و رسوائيم را در برابر چشم بندگان برملا سازى و فرمان دهى كه مرا به سوى آتش دوزخ بكشند و بين من با نيكان جدايى اندازى باز هم رشتهء اميدم از تو قطع نخواهد شد و از اميدى كه به عفو و بخششت دارم برنمىگردم ! و محبّت تو از دلم بيرون نخواهد رفت ! خدايا من عطا و بخشندگى و پردهپوشيهاى تو را در اين دنيا هرگز فراموش نخواهم كرد !
آقاى من ! محبّت دنيا را از دل من بيرون كن و جمع بين من و برگزيده و گلچين از ميان خلق و خاتم پيامبرانت محمد صلى الله عليه و آله و سلم را فراهم ساز ! و مرا به درجهء اهل توبه و بازگشت به درگاهت برسان ! و مرا بر گريه به احوال خودم يارى كن كه سخت عمرم را به امروز و فردا و آرزوهاى بيهوده گذراندم ! و اينك به جايى رسيدهام كه از اصلاح نفس خويش نااميدم ، بنابراين بدحالتر از من كيست ؟ !
واى بر من اگر با اين حال به قبرى منتقل شوم كه آن را براى خوابگاه خويش مهيا نكرده و با عمل صالح مفروش ننموده و آن را براى خوابگاهم آماده نساختهام ! و چرا نگريم در صورتى كه نمىدانم سرانجام كارم كجاست و به كجا مىروم و اكنون مىبينم كه نفس با من خدعه كرده و روزگار مرا فريب مىدهد در حالى كه عقاب مرگ بر سرم
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 645
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٤٥