تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 648

مساهمون:

ص٦٤٨
تو روشنى چشم منى ! آقاى من ! حسن ظن مرا به احسان خودت تكذيب نكن كه تو محل وثوق منى و از اجر و ثواب خود محرومم نساز كه تو از بيچارگى من آگاهى ! خداى من ! اگر اجل من نزديك است و عملم نمىتواند مرا به قرب تو برساند كه من هم اعتراف به گناهم را وسيلهء عذر به درگاهت آورده‌ام ! خدايا ؛ اگر تو عفوم كنى چه كسى سزاوارتر از توبه بخشش است ؟ و اگر عذاب كنى چه كسى عادلتر از تو ؟ خداوندا ! در اين دنيا به حال غربتم رحم كن ! و به وقت مردن بر غم و حسرتم و در ميان لحد به تنهايى و وحشتم و چون براى حساب نامهء عملم را بگشايند به حال ذلتم ترحّم فرما ! و گناهانى را كه از چشم مردم پنهان است بر من ببخش ! و با لطفى كه آن گناهان را پنهان كرده‌اى باز هم به من رحم كن ! آنگاه كه در بستر مرگ افتاده‌ام و توان حركت ندارم و دست دوستانم مرا از اين پهلو به آن پهلو مىكند ، بر من تفضّل فرما ! آنگاه كه در وقت غسل دادنم دست همسايگان بدنم را مىگرداند و آنگاه كه خويشاوندانم اطراف جنازه‌ام را گرفته‌اند و آنگاه كه از اين جهان رخت بر بندم و در قبر تنها بمانم به من لطف كن ! در آن منزل تازه بر غربت و تنهائيم ترحم فرما ! به طورى كه جز با خودت با ديگرى انس نگيرم ! آقاى من ! اگر تو مرا به خودم واگذار كنى هلاك مىشوم ! اى آقاى من ! اگر از لغزشهايم نگذرى پس من به سوى كه پناه ببرم ؟ و به درگاه چه كسى بنالم ؟ و اگر عنايت تو در خوابگاه مرگ شامل حال من نگردد به چه كسى پناهنده شوم ؟ آقاى من ! اگر تو غم و اندوهم را زايل نگردانى و اگر تو به من رحم نكنى من كه را دارم و چه كسى به من رحم مىكند ؟ و اگر