خود دور كردهاى ! ؟ و يا شايد ديدى كه حق بندگيت را سبك شمردم بدين جهت مرا از درگاهت راندى ؟ ! و يا اينكه ديدى از درگاهت روگردانم به اين سبب بر من غضب كردى ! و يا در جايگاه دروغگويانم ، از اين رو مرا از خود دور ساختى ! و يا شايد ديدى ، از نعمتهايت شكرگذارى نمىكنم مرا محروم گردانيدى ! و يا شايد مرا در مجالس دانشمندان نيافتى پس به خوارى و ذلّتم انداختى ! و يا شايد مرا در زمرهء غفلتزدگان يافتى به اين جهت مرا از رحمت خود نااميد ساختى ! و يا ديدى با مجالس اهل باطل ( و مردم ناباب ) انس گرفتهام ، مرا با آنها واگذاشتى ! و شايد دوست نداشتى دعايم را بشنوى از اين رو مرا از درگاهت راندى ! و يا شايد به جرم و گناهم مكافات كردى ! و يا شايد به خاطر كمشرمىام نسبت به مقام كبريائى تو مجازاتم نمودى !
با اين همه ، پرورگارا ! اگر ببخشى شايسته است زيرا كه پيش از من گنهكارانى را بخشيدهاى و لطف و كرمت ، پروردگارا ! بالاتر از آن است كه بندگان مقصّر را مجازات كنى ! و من به فضل و رحمت تو پناه آوردهام و از تو به سوى تو مىگريزم كه عفو و بخششت از كسى كه به تو حسن ظنّ دارد وعدهء قطعى است .
خداى من ! فضل و رحمت تو گستردهتر و حلم و بردباريت بزرگتر از آن است كه با عمل من مقايسه كنى ، يا مرا به خاطر گناهم خوار سازى ! آقاى من ! من كيستم و چه قابليتى دارم ؟ ! مرا به فضل و كرمت ببخش ! آقاى من ! به عفوت بر من منّت گذار و به لطفت بر بديهايم پردهپوشى كن ! و از سرزنشم به بزرگوايت درگذر !
آقاى من ! من آن كودك صغيرم كه پروراندى ، و همان نادانم كه
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 642
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٤٢