تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 647

مساهمون:

ص٦٤٧
به سوى تو است . و دست امّيدم به سوى تو و به رشتهء طاعت تو با ترس و بيم درآويخته‌ام ! مولاى من ! به ياد تو دلم زنده ، و به مناجات تو درد و رنج فراق را تسكين مىدهم ! پس اى مولاى من ! و اى آرزوى دلم و اى منتهاى مقصودم ، تو ميان من و گناهانم كه مرا از ملازمت طاعتت مانع مىشود ، جدايى انداز ! كه من به اميد هميشگى و چشم طمعى كه به درگاهت داشته‌ام از تو درخواست حاجت مىكنم كه تو رحمت بر بندگان را به خود فرض و لازم شمرده‌اى ؛ بنابراين حكم و فرمان در همهء عالم با تو است ، تو يگانه ، بىشريكى و تمام خلق ريزه‌خوار احسان تو و در قبضهء قدرت تواند ! و همهء موجودات در برابر تو خاضعند ، اى خداى بزرگى كه پروردگار جهانيانى ، اى خداى من ! آنگاه كه حجتم بريده و زبانم از دادن جواب لال و عقل و خردم سرگردان باشد به من رحم كن ! اى اميد بزرگ من به هنگام فقر و تنگدستيم مرا از كرمت محروم نگردان و به خاطر نادانيم مرا از درگاهت مران ! و به دليل كم صبريم مرا از لطف خودت منع نفرما ! چون فقيرم به من ببخش و چون ناتوانم بر من رحم كن ! آقاى من ! تمام اعتماد و اطمينان و اميد و توكّل من به رحمت تو و دلبستگىام به درگاه تو است ! در پيشگاه تو بار افكنده‌ام و به جود و كرم تو دل بسته‌ام و از كرم تو درخواست دارم ! اى پروردگار من ! دست دعا به سوى تو مىگشايم و فقر و نيازم را نزد تو آورده‌ام و پريشان حاليم را به بىنيازى تو جبران مىكنم و زير سايهء عفو تو ايستاده‌ام و به جود و كرم تو چشم دوخته‌ام و به احسان قديمت هميشه نظر دارم ، پس مرا در آتش دوزخ مسوزان كه تو مايهء اميد منى ! و مرا در هاويهء دوزخ جا نده ! كه