بال گشوده است ! پس چرا نگريم ؟ براى آن حالتى مىگريم كه روح از بدنم خارج شده است و براى تاريكى قبرم ! مىگريم براى تنگى لحدم ، مىگريم براى سؤال منكر و نكير از من ! بر آن حالتى مىگريم كه از قبر برهنه و خوار با بار سنگينى از گناه بيرون آمده و به راست خود مىنگرم و گاهى به سمت چپ در حالى كه خلايق هر كسى به كارى غير از كار من گرفتارند و هر شخصى محتاج كار خويشتن و از توجه به ديگران بىنياز است ، در آن روزى كه گروهى روسفيد و خندان و گروهى چهرهشان گردآلوده و غبار ذلّت صورتشان را پوشانده است !
آقاى من ! همهء اطمينان و اعتماد من و همه اميد و توكّل و علاقهء خاطرم به لطف و رحمت تو است . تواى كه اگر بخواهى كسى را به رحمت خود نايل سازى و هر كه را دوست بدارى به كرم خويش هدايت مىكنى !
پس ستايش تو را كه قلب مرا از آلودگيهاى شرك پاك ساختى ، و تو را سپاس كه زبانم را به ذكر خودت باز كردى آيا من با همين زبان الكن شكر و سپاس تو را توان گفتن دارم ؟ يا با تمام جهد و تلاش در عمل ، خشنودى تو را مىتوانم به دست آورم ؟ در صورتى كه زبان من در برابر شكر تو بىمقدار و عملم در مقابل نعمت و احسانت ناچيز است !
خداوندا ! براستى كه جود و كرم تو آرزويم را گسترده و بخشندگى تو عمل ناچيز مرا پذيراست !
آقاى من ! شوق و رغبتم متوجه تو و بيم و هراسم از تو و آرزويم به تو منتهى و اميدم مرا به درگاه تو كشانده است ! و به درگاه تو اى يگانه ( مقصود ) من همّتم معتكف شده و در آنچه در درگاه تو است شوقم پر گشوده است و تمام اميد و هراسم از تو و انس و محبّتم منحصر به تو و
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 646
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٤٦