محمّد بن عثمان العمري رضى اللّه عنه : إنّ أبا دلف محمّد بن مظفر الكاتب كان في ابتداء أمره مخمّسا مشهورا بذلك ، لأنّه كان تربية الكرخيّين وتلميذهم وصنيعتهم وكان الكرخيّون مخمّسة لا يشكّ في ذلك أحد من الشيعة وقد كان أبو دلف يقول ذلك ويعترف به ويقول : نقلني سيّدنا الشيخ الصالح قدّس اللّه روحه ونوّر ضريحه عن مذهب أبي جعفر الكرخيّ إلى المذهب الصحيح يعني أبا بكر البغدادي .
وجنون أبي دلف وحكايات فساد مذهبه أكثر من أن تحصى ، فلا نطوّل بذكرها الكتاب هاهنا .
قد ذكرنا جملا من أخبار السفراء والأبواب في زمان الغيبة ، لأنّ صحّة ذلك مبني على
شرح
عمرى رضى اللّه عنه گفته است : ابا دلف محمد بن مظفر كاتب در ابتداى كأرش [ انحرافش ] جزء مخمسه « 1 » بود ، چون بين كرخىها تربيت شده بود وشاگرد وبزرگ شده دست آنها بود وكرخيون هم مخمسه بودند ودر اين مسأله در بين شيعه هيچ شكّ وشبههاى وجود ندارد . خود أبى دلف هم به اين قائل بوده واعتراف به آن داشته است ، چنانكه گفته است : شيخ صالح مرا از مذهب أبى جعفر كرخى به مذهب صحيح ؛ يعنى أبى بكر بغدادي برگردانيد .
ديوانگى أبى دلف وهمچنين داستانهايى كه در باب فساد مذهب أو آمده است بيشتر از آن است كه شمارش بشوند وما با ذكر آنها كتاب را طولانى نمىكنيم .
تا اينجا تعدادى از اخبار سفرا ونواب امام در زمان غيبت را ذكر كرديم ، به دليل اينكه
هامش
( 1 ) . مخمسه يكى از فرق غلاة هستند كه در مورد اعتقادشان دو قول هست : يكى اينكه پنج تن ، يعنى : سلمان ، أبو ذر ، مقداد ، عمار وعمرو بن أمية ضمرى هستند كه از جانب خداوند موكل ارادهء مصالح عالم هستند وسلمان هم بزرگ آنهاست . قول دومى كه حقير ديدم اين است كه اينها مىگويند پنج تن آل عبا نور واحد بوده وروح الهى در آنها به طور مساوى حلول كرده است . بههرحال بنابر اعتقاد حقّ وخالص شيعه اثنى عشرى ، كساني كه اينچنين اعتقاد داشته باشند مشرك وملحد هستند .