فإن قيل : ما الّذي تريدون بتمكيننا إيّاه ؟ أتريدون أن نقصده ونشافهه وذلك لا يتمّ إلّا مع وجوده .
قيل لكم : لا يصحّ جميع ذلك إلّا مع ظهوره وعلمنا أو علم بعضنا بمكانه .
وإن قلتم : نريد بتمكيننا أن نبخع لطاعته والشدّ على يده ، ونكفّ عن نصرة الظالمين ، ونقوم على نصرته متى دعانا إلى إمامته ودلّنا عليها بمعجزته .
قلنا لكم : فنحن يمكننا ذلك في زمان الغيبة وإن لم يكن الإمام موجودا فيه ، فكيف قلتم لا يتمّ ما كلّفناه من ذلك إلّا مع وجود الإمام .
قلنا : الّذي نقوله في هذا الباب ما ذكره المرتضى رحمه اللّه في الذخيرة وذكرناه في تلخيص
شرح
اشكال : منظور شما از تمكين در برابر امام چيست ؟ اگر مقصود اين است كه به محضر أو شرفياب شده وكنار أو باشيم ، كه اين امر فقط باوجود ايشان ممكن است ؛ به شما گفته شده كه تمكين وفرمانبردارى از امام در صورتي صحيح است كه ايشان ظاهر باشد واينكه ما بدانيم يا حداقل بعضي از ما بدانيم كه مكان ايشان كجا است .
واگر منظور از فرمانبردارى از امام اين باشد كه مهياى أطاعت وآماده كمك به ايشان باشيم ، وأهل ظلم وستم را يارى نكنيم ، وهمچنين هرزمانى كه آن حضرت ظهور فرموده وبا دليل وبرهان وبه وسيله معجزه ، ما را به امامتش دعوت كرد ، براي كمك به أو آماده باشيم . به شما مىگوييم كه ما نيز ممكن است در آنزمان چنين آمادگى را داشته باشيم حتى اگر امامي هم در كار نباشد . پس چگونه است كه مىگوييد : آنچه كه ما موظف به انجام آن هستيم فقط با وجود امام كامل است ؟
پاسخ : آنچه را كه ، در اين باب مىگوييم همان مطلبي است كه سيّد مرتضى رحمه اللّه در كتاب ذخيرة فرمودهاند وما هم در تلخيص شافى ذكر كردهايم كه لطف خداوند در حقّ ما كه همان تصرف امام [ در اداره أمور مردم ] ومبسوط اليد بودنشان مىباشد ، به