نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 281

شما اى اهل بصره شور و تلخ است به جهت آنكه بصره نزديك دريا واقع شده . و اين وجه هفتم است از مذمت اهل بصره و مراد آنست كه اختيار كردن مقام چنين دليل نادانى است ديگر آنكه آبدانى كه به آب شور و تلخ پرورش يافته باشد خالى از سوء المزاح و بلادت و سودا و فساد راى و مانند آن نباشد و المقيم بين اظهركم مرتهن بذنبه كسى كه مقيم باشد در ميان شما اى اهل بصره در گرو گناه خود است . اين وجه هشتم است از مذمت اهل بصره و حاصلش آنست كه كسى كه مقيم باشد در ميان شما البته طبيعت وى متاثر خواهد شد از صفات رذيله شما زيرا كه صحبت را تاثيرى هست پس در اندك مدت شيوه اطوار و اخلاق آن كس مثل اطوار و اخلاق شما شود و افعال و اعمال وى همچو افعال شما گردد پس از وى گناهان و عصيان در وجود آيد پس هر كه در ميان شما مقيم باشد گويا كه در بند و رهن گناه خود است . و احتمال دارد كه مراد آن باشد كه هر كه در ميان شما مقيم باشد از شما جفاى بسيار به وى خواهد رسيد پس گويا كه اقامت آن كس در ميان شما به منزله عقوبت آن كس باشد پس گويا كه آن كس كه در ميان شما مقيم است گناهى كرده كه مستحق عقوبت شده و در ميان شما در گرو آن گناه خود است تا عقوبت آن گناه تمام مودى شود به وى . و الشاخص عنكم متدارك برحمة من ربه و كسى كه از ميان شما اى اهل بصره بيرون رفت رحمت و لطف خداى تعالى او را دريافت و تدارك حال وى كرد . اين وجه نهم است از وجوه مذمت اهل بصره و حاصلش آنست كه اهل بصره كسانند كه بيرون رفتن از ميان ايشان [ 108 آ ] دليل رحمت و لطف