نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 232

شود پس صبر اولى و انسب بود از حرب . فصبرت و فى العين قذى و فى الحلق شجى پس چون ديدم كه صبر اولى است صبر كردم و اگر چه صبر درين حالت و مشقت و شدت و دشوارى و تلخى به مثابه آن بود كه در چشم كسى خارى يا مانند آن باشد يا در حلق كسى استخوان يا مثل آن چسبيده باشد . ارى تراثى نهبا [ 88 آ ] مى ديدم حق و ميراث خود را كه به غارت و تاراج مى بردند بعضى گفتند مراد از ميراث حق امامت است كه ابو بكر به غير حق متصرف شده بود چنان كه گذشت . و بعضى گفتند مراد از ميراث ، فدك است و مانند آن كه حضرت رسالت پناه ص در حال حيات خود به حضرت خير النساء صلوات اللّه عليها بخشيده بود و چون حضرت رسالت پناه ص « از دنيا انتقال فرمود ابو بكر با جمع ديگر آن را غصب كردند » از حضرت خير النساء صلوات اللّه عليها بسبب روايتى كه افترا كرده‌اند بر حضرت رسالت پناه ص و گفتند كه آن حضرت فرمود كه « نحن معاشر الانبياء لا ترث و لا تورث ما تركناه صدقه » يعنى گفتند كه حضرت رسالت پناه ص فرمود كه ما گروه پيغمبران از كسى ميراث نمى بريم « و كسى از [ ما ] ميراث نمى برد » و هر چه بعد از وفات ما از ما بماند صدقه است هر كه خواهد ببرد اين روايت را بعضى گفتند كه ابو بكر افترا كرد بر حضرت پيغمبر ص و بعضى گفتند كه عايشه افترا كرد و به اتفاق امت غير از ايشان هيچ كس از حضرت رسالت پناه ص اين سخن را روايت نكرد . و اين روايت افتراست بر حضرت پيغمبر ص زيرا كه مخالف نص قرآن است چنان كه حق سبحانه و تعالى مى فرمايد : « وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ