تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨

زمان بازگشت حق به مستحق خود و قرار گرفت در مستقر خويش . مراد حضرت ع آن است كه خلافت و امامت پيش از آن كه مردم به آن حضرت بيعت كنند به جاى خود واقع نبود بلكه در غير محل خود بود و چون به آن حضرت بيعت كردند حق به مستحق خود بازگشت و به مركز خود قرار گرفت و از اين كلام معلوم شد كه آن حضرت اين خطبه را [ 86 ب ] بعد از آن فرمود كه مردم به آن حضرت بيعت كرده بودند چنان كه در عنوان خطبه مذكور شد .

خطبه 3 قس - و من خطبة له ع تعرف بالشقشقية ج - از جمله خطبه آن حضرت ع خطبه‌اى است كه آن را خطبه شقشقيه مى نامند و آن اينست : قص - اما و الله لقد تقمصها فلان ج - مى فرمايد كه بدانيد و آگاه باشيد كه به حق خداى كه غير از وى خدايى نيست كه فلان متصدى و متصرف به امر خلافت شد چنان كه كسى پيراهنى در بر خود كند . لفظ فلان در اين كلام كنايت است از ابو بكر و در بعضى نسخهاى نهج البلاغه بجاى لفظ فلان ، ابن ابى قحافه واقع شده يعنى پسر ابو قحافه . و ابو قحافة كنيت پدر ابو بكر است و پدر آن را ابو قحافه از براى آن مى گفتند كه قحافة در لغت عرب قدح بزرگ را گويند كه در آنجا طعام كنند و در مكه شخصى بود غنى و مال دار و از اكابر و بزرگان اهل مكه بود و او را ابن جذعان مى گفتند مردم مكه را طعام بسيار مى داد در كاسها و قدحهاى بزرگ و پدر ابو بكر كه ابو قحافه است خدمتكار و مزدور ابن جذعان بود كار او آن بود كه مردم را جمع كند از براى طعام خوردن و چون مردم از طعام خوردن فارغ شوند كاسها را جمع كند

هامش
( 9 ) سپه : مراد حضرت على ع
( 10 ) آستانه ( خود ) را ندارد .
( 11 ) در عبده ع نيست ولى ش 295 و عبده : و هى المعروفة بالشقشقية
( 12 ) ش 295 : و المقمصه ( اضافه دارد )
( 13 ) سپه : او را خطبه الشقشقية
( 14 ) نسخه‌ها ( رسم الخط )
( 11 ) در عبده ع نيست ولى ش 295 و عبده : و هى المعروفة بالشقشقية
( 12 ) ش 295 : و المقمصه ( اضافه دارد )
( 13 ) سپه : او را خطبه الشقشقية
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 228 | خطب الإمام علي ( ع ) / عز الدين جعفر بن شمس الدين آملى