تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 225

مساهمون:

ص٢٢٥

ج - لجاء پناه‌گاه . عيبه جايگاه . موئل مرجع . كهوف مغارها . انحناء كجى فرائص گوشتهاى پهلو كه در محل سوارى و مانند آن مى جنبد . مى فرمايد كه آل پيغمبر ص محل محافظت سرّ خدايند و سرّ حق سبحانه و تعالى نزد ايشان است و ملجاء و پناه امر خدا ايشانند و علم و حكمت خداى تعالى نزد ايشان مستودع است و بازگشت حكم خداى تعالى به ايشان است و دين حضرت پيغمبر ص مثل قرآن و غيره ، علم و دانش آنها همه پيش ايشان است و حق سبحانه و تعالى به ايشان نصرت داد حضرت رسالت پناه ص را و خوف آن حضرت از كفار قريش و غير ايشان به نصرت ايشان زايل شد و اين مدح و ستايش در حق حضرت امير المؤمنين و دوازده امام و در حق بنى هاشم مثل حضرت حمزه و حضرت جعفر طيار و عباس و امثال ايشان است از آل حضرت پيغمبر ص .

قس - و منها ج - يعنى بعضى از اين خطبه اين كلام است كه مذكور خواهد شد . قص - زرعوا الفجور و سقوه الغرور و حصدوا الثبور ج - فجور معصيت . غرور غفلت . ثبور هلاك شدن . مى فرمايد كه فجور و معصيت كشتند و آن معصيت را [ 85 ب ] آب غفلت دادند پس چون آن زرع رسيد درويدند حاصل و بهره آن همه هلاكت بود . بعضى از شارحان گفتند كه اين كلام در حق خوارج است كه اهل نهروانند و بعضى گفتند كه در حق منافقان است و شيخ ميثم بحرانى گفت احتمال دارد كه اين كلام در حق همه آنهائى باشد كه با حضرت ع مخالفت و معاندت كردند و نفاق ورزيدند

هامش
( 1 ) در نسخه سپهسالار گوشهاى ، و عبارت ترجمه مخلوط شده است .
( 2 ) آستانه ( و ) ندارد .
( 3 ) سپه : و حضرت رسالت پناه ص را خوف از كفار
( 4 ) سپه : و در حق ( تكرار )
( 5 ) عبده : و منها يعنى قوما آخرين - ش 295 : و منها يعنى خوارج
( 6 ) آستانه ( آن ) را ندارد .
( 7 ) سپه : همه آنها
نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 225 | خطب الإمام علي ( ع ) / عز الدين جعفر بن شمس الدين آملى