تعالى آن خدائى است كه قبول مىكند توبه را از بندگان خود و عفو مىكند گناهان ايشان را و جاى ديگر فرموده كه غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ يعنى حق سبحانه و تعالى آمرزندهء گناهان است و قبول كنندهء توبه . و حضرت رسالت پناه ص فرمود كه افرح بتوبة من العبد يعنى شاد مى شوم به سبب توبه [ 67 آ ] كه از بنده صادر مىشود و اين دليل است بر آنكه توبه مقبول درگاه إله است زيرا كه اگر مقبول نبودى حضرت رسالت پناه ص شاد نشدى بسبب آن .
قص - فاهبطه الى دار البلية و تناسل الذرية ج - اهباط فرو فرستادن . تناسل پيدا كردن نسل . مى فرمايد كه چون آدم ع مغرور شد و از آن شجره كه حق سبحانه و تعالى منع كرده بود تناول كرد حق سبحانه و تعالى امر كرد كه فرود آيد در دار دنيا كه سراى بليت و محنت و جاى توالد و تناسل است . بعضى گفتهاند اين دو فقره بحسب معنى مقدم است بر آن سه فقره كه فرمود « ثم بسط اللّه سبحانه فى توبته و لقاه كلمة رحمته و وعده المراد الى جنته » و معنى چنين است كه چون آدم ع مغرور شد و از آن درخت خورد حق سبحانه و تعالى امر كرد كه فرود آيد در سراى بلا و عنا و بعد از آن توبه وى را قبول كرد بوسيله كلمه چند كه آن را از خداى تعالى فرا گرفته و دانسته بود اما آنكه حق سبحانه و تعالى امر كرد آدم را كه فرود آيد در سراى بلا و محنت چنان كه حق سبحانه و تعالى فرموده كه فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمّا كانا فِيهِ