نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 164

كه سجده نكرد و تكبر كرد و گفت من از آتشم و او از خاك من بهترم از وى چون او را سجده كنم . حق سبحانه و تعالى فرمود كه او را از بهشت بيرون كردند و از درگاه راندند چنان كه حق سبحانه و تعالى در قرآن مى فرمايد كه قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ يعنى چون ابليس آدم ع را سجده نكرد و گفت كه من بهترم از آدم زيرا كه مرا از آتش آفريدى و او را از گل حق تعالى عز اسمه و جلت قدرته فرمود كه پس بيرون رو از بهشت بدرستى كه تو مردود درگاهى پس ابليس مهلت طلبيد چنان كه حق سبحانه و تعالى در قرآن حكايت كرد [ 64 آ ] و فرمود كه قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ يعنى ابليس گفت اى پروردگار من چون مرا مردود ساختى و از درگاه راندى پس مرا مهلت ده تا روز بعث و نشور پس حق سبحانه و تعالى او را مهلت داد چنان كه در قرآن فرمود كه قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ و اشاعره كه پيشوايان سنيانند گفته‌اند كه كفر و معصيت و فسق و شر و قبايح كه از مكلف واقع مىشود به ارادهء خداى تعالى است و اگر نه ابليس را مهلت نمى داد زيرا كه مى دانست كه ابليس ايشان را گمراه خواهد كرد و اين سخن غلط است به جهت آنكه حق سبحانه و تعالى خير و شر را از براى مكلفان بيان كرد به ارسال انبيا و ايشان را اعلام كرد به عداوت ابليس