نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 161

از وى زيرا كه آفريدى مرا از آتش و آفريدى وى را از گل اما آنكه حق سبحانه و تعالى « آدم را از گل آفريد گذشت مكررا و اما آنكه » ابليس را از آتش آفريد [ 63 آ ] چنان كه در قرآن فرموده كه وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ يعنى آفريد حق تعالى جن را از آتش . و ابليس از جن است چنان كه حق تعالى در قرآن فرموده كه وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا يعنى ابليس از جن بود و به جهت آن فاسق شد كه از طاعت حق سبحانه و تعالى بيرون رفت گفته‌اند كه آدم و ساير بنى آدم و جن همه مركب اند از عناصر اربعه و ايشان را حق سبحانه و تعالى از عناصر اربعه آفريده اما چون جزو خاكى در انسان غالب بود و جزو نارى در جن به جهت آن از اجزاى آدم ع تراب مذكور شد و از اجزاى جن نار . بدان كه بعضى از علما گفته‌اند كه ابليس از ملائكه بود در حقيقت نه از جن و آنچه در قرآن واقع است كه او از جن بود مراد ملائكه است و ملائكه را نيز جن مى گويند بحسب لغت عرب به جهت آنكه جن در لغت عرب آن چيزيست كه مستتر باشد از آدمى و ظاهر است كه ملائكه مستترند از آدمى پس ايشان را جن گويند بحسب لغت عرب . و نيز گفته‌اند كه حق سبحانه و تعالى چون آسمان و زمين و ملائكه را آفريد جماعتى را از ملائكه بر زمين فرستاد تا خداى تعالى را در زمين عبادت كنند و مهتر ايشان ابليس بود و نام آن ملائكه جن بود پس