مىشود و مستلزم مكان است و خداى تعالى منزه است از جسميت و از مكان . و اما آنكه صدور فعل از خداى تعالى محتاج به آلت نيست به جهت آنكه اگر محتاج به آلت باشد خالى از آن نباشد كه آن آلت از وى صادر شده باشد يا از غير وى صادر شده باشد اگر از وى صادر شده باشد با [ 50 آ ] آلت ديگر تسلسل لازم آيد و اگر بى آلت صادر شده باشد لازم آيد كه حق سبحانه و تعالى در صدور افعال از وى محتاج به غير باشد پس ممكن باشد و آن غير اگر واجب الوجود باشد تعدد واجب لازم آيد . و اگر ممكن الوجود باشد تسلسل لازم آيد . ديگر آنكه حق تعالى در صدور افعال محتاج به آلت باشد لازم آيد كه غير مستقل باشد در ايجاد افعال ، پس ناقص باشد فى حد ذاته و مستكمل باشد به غير كه آن آلت است و نقص بر خداى تعالى محال است . پس صدور افعال از حق تعالى موقوف به حركت و آلت نباشد بلكه فاعل مطلق باشد به صرف ابداع و محض اختراع منزه از نقصان در ذات و صفات و مبرى از حاجت به حركات و آلات تعالى شانه و تعظم سلطانه .

ج - مى فرمايد كه حق سبحانه و تعالى عالم و داناست باشيا در حالى كه مبصرات متحقق نبوده و علم وى بحاسه بصر نيست زيرا كه وى منزه است از حواس و آلات چنان كه گذشت . ديگر آنكه حاسه بصر مستلزم جسميت است و خداى تعالى منزه است از جسميت و مراد از بصير درين مقام عالم مبصرات نيست