است اول دين است بحسب ملاحظه عقل اگر چه آخر مراتب معرفت است بحسب وجود . و اين مقدمات كه حصول كمال معرفت و نهايت آن موقوفست به آن چهار و حضرت امير المؤمنين ع آن را بيان فرموده به ترتيب درين چهار فقره كه مذكور خواهد شد به ترتيب .

ج - تصديق اعتقاد كردن يعنى قبول كردن و باور داشتن چيزى به دل بى شائبه شك . يعنى كمال معرفت و شناختن خداى تعالى حاصل نمى شود الا به آن كه اعتقاد كند و باور دارد به دل و شك نكند كه خداى تعالى موجود است زيرا كه عالم را خالقى و آفريننده‌اى مى بايد و آن آفريننده اگر موجود نباشد ازو چيزى نتواند شد پس بالضروره موجود بايد بود و از اين جا معلوم شد كه اگر از براى عالم خالقى تصور كند و تصديق بر وجود او نكند ناقص باشد و در حقيقت آن كس جاهل باشد به خدا نه عارف و اين اشارتست به مقدمهء اول .

قص - و كمال التصديق به توحيده ج - اين اشارتست به مقدمهء دوم يعنى كمال اعتقاد و باور داشتن هستى او حاصل نمى شود الا به آن كه مكلف اعتقاد كند كه او يكى است و او را شريكى نيست