نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 88

غله تشنگى . جلا ازاله كردن . يعنى راى من قرار گرفته بعد از جمع كردن اين كتاب بر آنكه او را نهج البلاغه نام نهم زيرا كه مى گشايد از براى كسى كه نظر كند درو درهاى بلاغت را و نزديك مى گرداند بر وى آنچه مطلوب ويست در بلاغت و هر چه حاجت عالم و متعلم است و مطلوب اهل بلاغت و اصحاب زهادتست درين كتابست . و مى گذرد در اثناى اين كتاب از سخنان عجيب و غريب در توحيد و عدل و تنزيه حق سبحانه و تعالى از مشابهت خلق آن مقدار كه تشنگى را مى نشاند و علت و بيمارى را دفع مىكند و شك و شبهه را زايل مى گرداند . مخفى نيست كه اين الفاظ مشتمل است بر استعارات حسنه و تشبيهات لطيفه . علامه بحرانى فرموده كه در تسميه اين كتاب به نهج البلاغه استعاره حسنه است و بيانش آنست كه نهج در اصل طريق واضح و راه روشن را گويند پس تشبيه كرده نهج را از براى وى و وجه تشبيه وصول مطلوب و حصول آنست چنان كه سلوك راه روشن سبب وصول بمطلوب و حصول آنست كه ذهن بسبب مطالعه اين كتاب انتقال مىكند از بعضى از لطايف بلاغت و شعب فصاحت ببعضى ديگر پس اين كتاب نيز سبب وصول به مطلوب بلاغت و حصول فصاحت باشد پس استعاره لفظ نهج براى وى مستحسن باشد و پسنديده .