تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 84

مساهمون:

ص٨٤

قس - و هذه من فضائله العجيبة و خصائصه اللطيفة التي جمع بها بين الاضداد و الف بين الاشتات .

ج - خصايص جمع خصيصه است و خصيصه آنست كه مختص باشد به كسى و در غير او يافت نشود [ 35 ب ] از كمال و غير آن . اشتات پراكنده‌ها يعنى اين فضيلت مذكوره از جمله فضايل عجيبه و خواص لطيفه آن حضرتست كه جمع كرده آن حضرت به اين فضيلت ميان ضدها و الفت داده ميان پراكنده‌ها چنان كه گذشت .

قس - و كثيرا ما اذكر الاخوان بها و استخرج عجبهم منها و هى موضع للعبرة بها و الكفرة فيها .

ج - عبرت و اعتبار انتقال ذهن است از چيزى به چيزى ديگر . و كثيرا مفعول مطلق است يا ظرف زمان يعنى مذاكره بسيار مى كردم با برادران درين فضيلت كه گفته شد و بيرون مى آوردم يعنى ظاهر مى گردانيدم تعجب ايشان را ازين فضيلت و اين فضيلت جاى آنست كه عبرت گيرند از آن و فكر كنند در آن . بدان كه آنچه سيد قدس سره ذكر كرد نسبت بكلام آن حضرت كه در زهد و موعظه و تذكير و زواجر وارد شده غرض تخصيص نيست بلكه مراد سيد تعميم اين حكمست در جميع فنون كلام آن حضرت و مقصود از تقييد كلام بزهد و موعظت تمثيل است پس اگر كسى تامل كند در سخنان آن حضرت كه وارد شده در كيفيت قتال و جدال و بيان صفت شجاعت و لواحق و توابع آن و نداند كه آن سخن منسوب به آن حضرت است شك نخواهد كرد كه قائل اين كلام جميع عمر خود را در محاربه و مقاتله و جهاد و قتال صرف كرده و غير از فن شجاعت و قتل اعدا و مجاهده با ايشان در راه خدا هيچ چيز ديگر نورزيده و در

هامش
( 1 ) سپه ( و ) ندارد .
( 2 ) سپه : مى آوريم - مى كرديم
( 3 ) سپه : مراد سند نعيم اين حكمست ( نمونه‌اى از اغلاط نسخه )
( 4 ) سپه ( شده ) را ندارد .
( 5 ) سپه افتادگى دارد : توابع آن و نداند و مقاتله و جهاد
( 6 ) سپه : چيزى
( 7 ) آستانه : نورزيد