ان كلامه الوارد فى الزهد و الموعظه و التذكير و الزواجر اذا تامله المتامل و فكر فيه المتفكر و خلع من قلبه انه كلام مثله ممن عظم قدره و نفذ امره و احاط بالرقاب ملكه لم يتعرضه الشك فى انه كلام من لا حظ له فى غير الزهادة و لا شغل له به غير العبادة قد قبع فى كسر بيت او انقطع الى سفح جبل لا يسمع الاحسه و لا يرى الا نفسه . ج - اعترض الشك در دل افتاد شك . قبع الرجل بقاف و باء يعنى سر را به زير جامه كشيد يا مانند آن . كسر البيت گوشهء خانه . سفح الجبل دامن كوه كه سيل از بالاى كوه به آن طرف آيد و بصاد نيز گويند . يعنى از جمله عجايب كه خاصه آن حضرت مظهر الغرايبست و ايمنست آن حضرت از مشاركت كسى در آن عجايب يعنى هيچ كس شريك آن حضرت نيست در آن عجايب آنست كه اگر متامل تامل كند در سخنان آن حضرت كه وارد شده و بيان كرده در باب زهد و موعظت و ياد دادن خدا و آخرت و نهى كردن از منكرات و معاصى و مانند آن و متفكرى كه فكر كند در آن سخنان و نداند آن متامل كه اين سخنان از آن حضرت يا از كسى است كه آن كس عظيم القدر و نافذ الامر و مالك الرقاب و مجاهد و محارب و شجاع و دليرست و تدبير امر خلايق و احوال ايشان از امور دنيوى [ 34 ب ] و اخروى بدست ويست بلكه اين سخنان مذكوره را درك كند و بداند و نداند كه منسوب بكيست البته آن كس شك نخواهد كرد درين كه اين سخنان كسى است كه او را در غير زهادت حظى نبود و غير