تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 80

مساهمون:

ص٨٠

آخر من الاغراض في غير الانحاء التي ذكرتها و قررت القاعده عليها نسبته الى اليق الابواب به و اشدها ملامحة لغرضه . ج - حوار خطاب و جواب . انحاء جمع نحو يعنى قصد و نوع و طريق قاعده اصل ملامحه مشابهت . يعنى وقتى كه مذكور شود چيزى از كلام آن حضرت كه ادا كرده باشد در اثناى خطاب و جواب يا جواب كتاب يا غرض ديگر از اغراض در غير آن مقاصد و انواع ثلاثه كه ذكر كردم و مقرر ساختم بر آن قاعده را نسبت كنم آن كلام را بابى كه لايق تر باشد به آن كلام و بيشتر مشابهت و مناسبت داشته باشد بغرض از آن كلام

قس - و ربما جاء فيما اختاره من ذلك فصول غير متسقة و محاسن كلم غير منتظمة لانى اورد النكت و اللمع و لا اقصد التتالى و النسق . ج - متسق و منتظم مرتبتى كه بعضى در جنب بعض ديگر باشد بسوى او و لمع جمع لمعه است [ 34 آ ] و لمعه در اصل بقعه را گويند كه مشتمل باشد بر سبزه و طراوت و جماعت مردم را نيز گويند و مراد ازو در اين مقام كلام فصيح بليغ است كه ذهن ازو منور و تازه و خرم گردد و ممتاز باشد از ساير كلام بسبب اشتمال بر انواع محاسن و اين از باب استعاره است يعنى گاه باشد كه « مذكور شود » در آنچه اختيار كردم من ازين كلام آن حضرت فصل چندى غير مرتب و سخنان خوب بى ترتيب به جهت آنكه من ذكر مى كنم نكت و لمع را بى قصد و ملاحظه آنكه مرتب باشد و بيك نسق باشد يا نباشد .

هامش
( 1 ) آستانه ( به ) ندارد .
( 2 ) سپه : كرديم ( ولى بقيه فعلها مفرد است ) : ساختم - كردم
( 3 ) شرح ابن ميثم و عبده : لانى - نسخه‌ها : لاننى
( 4 ) آستانه : و الملمع
( 5 ) سپه : التتالى و التنسق
( 6 ) سپه : مربى
( 7 ) سپه ( بسوى او ) را ندارد .
( 8 ) آستانه : از سبب
( 9 ) سپه عبارت داخل گيومه را ندارد .
( 10 ) آستانه : چند
( 11 ) سپه : ملاحظه‌ايكه