قياس اول افتراض
( صغرى كه عين كبراى قياس معادل است ) : هر نويسندهاى حيوان است .
( كبراى اين قياس كه كبراى قياس اصل است ) : هر حيوانى رونده است .
از مجموع اين دو مقدمه نتيجه حاصل مىشود كه : هر نويسندهاى رونده است .
مقدمه يا قياس دوم افتراض
( صغرى كه صغراى قياس معادل است ) : هر نويسندهاى انسان است .
( كبرى كه نتيجهء قياس اول است ) : هر نويسندهاى رونده است از اين دو مقدمه نتيجه حاصل مىشود : بعضى از انسانها روندهاند اين نتيجه مساوى با نتيجهء اصل و دليل بر صحت آن است .
مورد دوم كه قياس افتراض جارى مىشود
( 717 ) مورد ديگر ضربهائى است كه از صغراى موجبهء كلى و كبراى موجبهء جزئى تشكيل مىشود اجراى دليل افتراض در اين مورد با مورد اول اندكى اختلاف دارد كه در ضمن مثال معلوم مىشود .